Καλωσήρθατε στον ανανεωμένο μας ιστότοπο!!!
Μπορείτε πλέον να βρείτε όλες τις πληροφορίες που χρειάζεστε για τις παθήσεις, ενημέρωση για τις υπηρεσίες που σας προσφέρουμε, καθώς επίσης και λεπτομέρειες για τα προϊόντα της Sante Plus.
Για τις απορίες σας σχετικά με τον τρόπο και τους όρους εξυπηρέτησης μπορείτε να κατευθυνθείτε στην αρχική σελίδα (ενότητα ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ).
Κατά τη διάρκεια των ακτινοθεραπειών μπορείτε να κάνετε ντους μία φορά την ημέρα, προσέχοντας να μη σβήσετε τα σημάδια που σας έχουν σημειώσει στην περιοχή που πρόκειται να ακτινοβοληθεί
Επιλέξτε προϊόντα καθαρισμού και περιποίησης του δέρματος χωρίς άρωμα, βιολογικά, με ουδέτερο pH.
Το ξηρό δέρμα και ο κνησμός εμφανίζονται συχνά κατά τη διάρκεια των θεραπειών. Όσο είναι εφικτό, αποφύγετε να ξύνετε το δέρμα σας. Όσο το δέρμα σας είναι πιο ενυδατωμένο και μαλακό, ο κνησμός θα μειώνεται σταδιακά. Σε περίπτωση που ο κνησμός επιμένει, ενημερώστε τον ακτινοθεραπευτή-ογκολόγο σας, και ενδεχομένως επισκεφτείτε ένα δερματολόγο, εφόσον το κρίνει απαραίτητο ο ακτινοθεραπευτής σας.
Εάν νιώθετε ότι το δέρμα σας είναι ερεθισμένο, ενημερώστε τον ακτινοθεραπευτή σας να σας συμβουλεύσει σχετικά με το ποιά ειδικά προϊόντα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε στην ακτινοβολημένη περιοχή. Προσοχή: μην αγοράζετε από μόνοι σας προϊόντα από το φαρμακείο και μην εμπιστεύεστε « μαγικές συνταγές » που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο για χρήση κατά την ακτινοθεραπεία. Εμπιστευτείτε τους ειδικούς ακτινοθεραπευτές-ογκολόγους σας.
Χρήσιμες συμβουλές :
Όχι. Εφόσον έχετε κάνει πρόσφατα ακτινοθεραπεία, δεν επιτρέπεται να εκθέσετε την περιοχή που ακτινοβολήθηκε στην ηλιακή ακτινοβολία. Πρέπει να χρησιμοποιήσετε αντηλιακά με δείκτη προστασίας 50+.
Χρήσιμη συμβουλή:
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού προσπαθήστε να πηγαίνετε για μπάνιο στη θάλασσα τις απογευματινές ώρες (ιδανικά μετά τις 19:00) με προστατευμένη την περιοχή που έχει ακτινοβοληθεί. Μέσα στην ημέρα φορέστε άνετα και μαλακά ρούχα (100 % μετάξι ή βαμβάκι).
Είναι πιθανό, ανάλογα με την περιοχή που ακτινοβολείται, κατά τη διάρκεια των θεραπειών να εμφανιστούν ανορεξία, απώλεια γεύσης, στοματικά έλκη, διάρροιες, βλεννογονίτιδα, κλπ. Εξ’ αιτίας αυτών των παρενεργειών μπορεί να έχετε κάποια δυσκολία στη μάσηση, στην κατάποση και στην απόλαυση του φαγητού. Ενημερώστε άμεσα τον ιατρό σας, και εφόσον το κρίνει αναγκαίο, μπορεί να σας συστήσει ειδικά σκεύασματα διατροφής για τη μείωση των επιπτώσεων των παρενεργειών και της απώλειας βάρους. Υπάρχουν σκευάσματα σε διάφορες μορφές (κρέμα, μπισκότο) που μπορούν υπό μορφή σνακ μέσα στην ημέρα να εμπλουτίσουν τη διατροφή σας σε θερμίδες και πρωτεΐνη.
Χρήσιμες συμβουλές :
Τα χρόνια έλκη είναι χρόνιες πληγές που δεν επουλώνονται μέσα σε προβλέψιμο χρονικό διάστημα. Σε αυτή την κατηγορία των ελκών περιλαμβάνονται :
Τα έλκη πίεσης, τα φλεβικά έλκη, τα αρτηριακά έλκη, τα έλκη από χειρουργικά τραύματα.
Τα χρόνια έλκη είναι επώδυνα και επηρεάζουν την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Αυξάνουν τον κίνδυνο νοσηλείας και παρατεταμένης παραμονής στο νοσοκομείο.
Το τραύμα που δημιουργείται ορίζεται ως μία πληγή που διακόπτει την συνέχεια του δέρματος. Η ύπαρξη ενός τέτοιου τραύματος μπορεί να προκαλέσει πόνο, διαταραχές του ύπνου, κατάθλιψη και γενικώς χαμηλού επιπέδου ποιότητας ζωής.
Οι φάσεις της οξείας επούλωσης πληγών είναι :
Η διαχείριση των ελκών περιλαμβάνει τη σωστή προετοιμασία του τραύματος, τη χρήση κατάλληλων επιθεμάτων, αλλά και τη ρύθμιση των λοιπών παραγόντων που επηρεάζουν την επούλωση του τραύματος.
Μία σωστή θεραπεία επούλωσης ελκών περιλαμβάνει και μία επαρκή και σωστή διατροφή του ασθενή. Οταν υπάρχουν διατροφικές ελλείψεις στο διαιτολόγιο του ασθενούς, τότε οι φυσιολογικές διαδικασίες επούλωσης δε λειτουργούν, με αποτέλεσμα τα στάδια της επούλωσης των πληγών να μη μπορούν να ολοκληρωθούν.
Επίσης, η υποθρεψία ή η σαρκοπενία μπορούν να είναι οι αιτίες εμφάνισης και ανάπτυξης ενός χρόνιου έλκους.
Ηλικιωμένοι ασθενείς σε κακή διατροφική κατάσταση και με χαμηλό σωματικό βάρος διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης έλκους πίεσης.
Μελέτες δείχνουν ότι η υποθρεψία επηρεάζει αρνητικά τη διαδικασία επούλωσης των πληγών. Οι ελλείψεις σε βασικά θρεπτικά συστατικά, όπως η πρωτείνες, μπορούν να παρατείνουν τη φάση 1 μειώνοντας τον πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών και το σχηματισμό κολλαγόνου.
Συνιστάται διατροφικός έλεγχος όλων των ασθενών που διατρέχουν κίνδυνο εμφάνισης χρόνιων ελκών, προκειμένου να αποφευχθεί η υποθρεψία και το πρωτεινικό έλλειμμα.
Ο στόχος είναι η διατήρηση του σωματικού βάρους και η παροχή επαρκών θρεπτικών συστατικών για τη βελτιστοποίηση της διαδικασίας και του χρόνου επούλωσης.
Οι κατευθυντήριες γραμμές του European Pressure Ulcer Advisory Panel (EPUAP) σε συνεργασία με το National Pressure Ulcer Advisory Panel (NPUAP) συνιστούν τουλάχιστον 30-35 kcal ανά κιλό σωματικού βάρους την ημέρα ως γενική οδηγία για ασθενείς με έλκη κατάκλισης (πίεσης).
Η πρωτεΐνη είναι άκρως απαραίτητη γιά τη σύνθεση των ενζύμων που εμπλέκονται στην επούλωση των πληγών, τη σύνθεση του κολλαγόνου και το σχηματισμό του συνδετικού ιστού.
Η συνιστώμενη πρόσληψη πρωτεΐνης που σχετίζεται με την επούλωση τραυμάτων είναι : 1,25-1,5 g/kg σωματικού βάρους/ημέρα για ασθενείς με χρόνια έλκη.
Συνιστάται πάντα η παρακολούθηση του επιπέδου ενυδάτωσης και της σωστής νεφρικής λειτουργίας.
(Στατιστικά στοιχεία 2001-03)
Η παχυσαρκία είναι μία ασθένεια που χαρακτηρίζεται από την παρουσία αυξημένης ποσότητας λίπους στη σωματική δομή και οδηγεί σε σοβαρά προβλήματα υγείας όταν γίνει χρόνια πάθηση. Η παχυσαρκία έχει πρόσφατα ταξινομηθεί ως ασθένεια. Η υπερβολική αύξηση του λίπους στο σώμα οδηγεί σε μεγάλες αλλαγές στη λειτουργία πολλών οργάνων του σώματος.
Η γενετική προδιάθεση σε συνδυασμό με την αυξημένη κατανάλωση θερμίδων, καθώς και την περιορισμένη σωματική άσκηση, οδηγούν στην παχυσαρκία. Η παχυσαρκία είναι μία παθολογική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από μία ανισορροπία μεταξύ των ημερήσιων ενεργειακών καταναλώσεων και των προσλαμβανόμενων από το σώμα θερμίδων. Πιό σπάνια μπορεί η παχυσαρκία να ξεκινήσει λόγω ορμονικών διαταραχών και παθήσεων, όπως ο υποθυρεοειδισμός.
Υπάρχουν πολλές παραγόμενες από τα κύτταρα του λίπους ορμόνες, που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην όρεξη, το μεταβολισμό και την αύξηση του σωματικού βάρους.
Οι παχύσαρκοι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να έχουν υψηλή αρτηριακή πίεση, καρδιακές παθήσεις, διαβήτη τύπου 2, υπνική άπνοια, αυξημένες πιθανότητες για εγκεφαλικό επεισόδιο, ακόμη και καρκίνο.
Ακόμα και μία απώλεια της τάξης του 10% του υπερβολικού σωματικού λίπους μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης πολλών από τις νόσους που αναφέρονται παραπάνω.
Επειδή η παχυσαρκία χαρακτηρίζεται από μία κατάσταση ανισορροπίας στο θερμιδικό ισοζύγιο (πρόσληψη > κατανάλωση), η πιό αποτελεσματική λύση είναι η διόρθωση αυτής της ανισορροπίας.
Πώς μπορεί να γίνει η διόρθωση αυτής της κατάστασης ;
Υπάρχουν βέβαια και άλλες λύσεις αντιμετώπισης της νοσογόνου παχυσαρκίας, όπως η βαριατρική χειρουργική. Κατάλληλος να σας ενημερώσει για την καταλληλότερη λύση για εσάς είναι ο θεράπων ιατρός σας.
Η Sante Plus παρέχει ειδικά σκευάσματα διατροφής χαμηλών θερμίδων, χαμηλών υδατανθράκων και υψηλά σε πρωτείνη, κατάλληλα να χρησιμοποιηθούν από τον ιατρό σας ή το διαιτολόγο σας στο πλαίσιο μιας δίαιτας χαμηλής θερμιδικής αξίας.
Τα προϊόντα μας μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως σνακ και συμπληρωματικά στα υπόλοιπα τρόφιμα που θα καταναλώσετε κατά τη διάρκεια της δίαιτας.
«Η καρδιακή καχεξία εμφανίζεται σε ποσοστό 20-30% των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια».1
Η νόσος κατά την οποία η καρδιά αδυνατεί πλέον να διοχετεύσει την απαραίτητη ποσότητα αίματος στο σώμα, ώστε αυτό να επιτελέσει τις φυσιολογικές λειτουργίες του.
Η πιο συχνή αιτία της καρδιακής ανεπάρκειας είναι η στεφανιαία νόσος. Όμως και το έμφραγμα του μυοκαρδίου μπορεί να νεκρώσει τμήμα της καρδιάς και κατ’ επέκταση τη λειτουργικότητά της. Υπάρχουν και άλλες αιτίες για την εκδήλωση καρδιακής ανεπάρκειας2,3.
Η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια είναι μία νόσος που οδηγεί σε προοδευτική και συχνά μη αναστρέψιμη απώλεια βάρους. Η καρδιακή καχεξία ορίζεται ως απώλεια βάρους μεγαλύτερη από 6% σε σύγκριση με το αρχικό βάρος ή ακούσια απώλεια βάρους απουσία οιδήματος. Συνοδεύεται από απώλεια άλιπης μυϊκής μάζας και ατροφία του μυοκαρδίου. Η καρδιακή καχεξία εμφανίζεται σε ποσοστό 20-30% των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια1.
Η μείωση στην κατανάλωση τροφών είναι η κύρια αιτία εμφάνισης καρδιακής καχεξίας. Επίσης, ως αιτίες είναι η εντερική δυσαπορρόφηση, αλλά και οι αυξημένες ενεργειακές ανάγκες σε κατάσταση ηρεμίας, καθώς και η αύξηση της σωματικής άσκησης.
Απαιτείται διατροφική αξιολόγηση για τον εντοπισμό διατροφικών περιορισμών ως μέρος της καρδιαγγειακής πρόληψης και δεν δικαιολογούνται πλέον στο στάδιο της καρδιακής καχεξίας. Ο εμπλουτισμός του διαιτολογίου και ο διαχωρισμός των τροφίμων είναι οι πρώτες διαιτολογικές παρεμβάσεις για την κάλυψη των ενεργειακών και πρωτεϊνικών αναγκών.
Η μη έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση της καρδιακής καχεξίας αυξάνει τις πιθανότητες θανάτου κατά 30% (συμπέρασμα μετά από 18 μήνες παρακολούθησης ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια).4
«Ασθενείς με ΔΜΣ < 18,5 παρουσιάζουν πολύ μεγάλη αύξηση θνησιμότητας».5
Στον ασθενή με καρδιακή ανεπάρκεια και απώλεια βάρους ο στόχος είναι:
Διαδεδομένες ιδέες οι οποίες είναι όμως λανθασμένες : 6
Σε αυτή την περίπτωση ο ασθενής θα περιορίσει τη λήψη υγρών, αλλά δε θα προσέξει την πρόσληψη νατρίου.
Ένα αυστηρό διαιτολόγιο χωρίς καθόλου αλάτι προκαλεί ανορεξία
Σε περίπτωση καρδιακής υποθρεψίας, υπάρχουν ειδικά σκευάσματα διατροφής, υπερπρωτεινούχα υπερθερμιδικά χαμηλής περιεκτικότητας σε αλάτι και νερό, προκειμένου να υποστηριχθεί η διατροφή σας σε πρωτεΐνες και ενέργεια. Συμβουλευτείτε τον καρδιολόγο σας.
Σε περίπτωση αύξησης σωματικού βάρους:
Σε περίπτωση απώλειας σωματικού βάρους:
*Οι παραπάνω οδηγίες είναι συμβουλευτικού χαρακτήρα. Σε καμμία περίπτωση δεν υποκαθιστούν την παρακολούθηση ή τη θεραπεία που παρέχεται από εναν ειδικό ιατρό.
Οι ΙΦΝΕ είναι φλεγμονές ενός ή περισσοτέρων τμημάτων του εντερικού σωλήνα που επηρεάζει τη φυσιολογική πέψη των τροφών και τη σύσταση των κοπράνων. Οι ΙΦΝΕ αναφέρονται κυρίως σε δύο ευρείες κατηγορίες επαναλαμβανόμενων φλεγμονωδών διαταραχών του εντέρου: τη νόσο του Crohn και την ελκώδη κολίτιδα.2,3
Οι ΙΦΝΕ διαγιγνώσκονται συχνότερα σε νέους ηλικίας 20 έως 30 ετών, αλλά μπορεί να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία1,4. Το 20% των περιπτώσεων αφορούν παιδιά1. Το 10-30% των ασθενών είναι άνω των 60 ετών4.
Η αιτία των ΙΦΝΕ δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί, αλλά είναι πιθανό να οφείλεται σε ασυνήθιστα επιθετικές και προσαρμοσμένες ανοσολογικά αποκρίσεις σε ένα υγιές και φυσιολογικό εντερικό περιβάλλον, με αποτέλεσμα τη φλεγμονή3. Η διάρροια, ο κοιλιακός πόνος, η αναιμία και η κόπωση είναι κοινά συμπτώματα των ενεργών ΙΦΝΕ4.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι παιδιατρικές μορφές ΙΦΝΕ χαρακτηρίζονται από μία πιό περίπλοκη πορεία της νόσου, έντονη φλεγμονώδη δραστηριότητα και συχνή ανάγκη για κορτικοστεροειδή και ανοσοκατασταλτική θεραπεία σε σύγκριση με τις μορφές των ΙΦΝΕ σε ενηλίκους4.
Κατά τη διάρκεια της φάσης ύφεσης, η πλειονότητα των ασθενών με ΙΦΝΕ μπορεί να έχει πλήρη από του στόματος σίτιση. Τα χαρακτηριστικά μιάς υγιεινής διατροφής κατά τη διάρκεια της ύφεσης της ΙΦΝΕ είναι παρόμοια με αυτά ενός ατόμου χωρίς ΙΦΝΕ. Μία υγιής και ισορροπημένη διατροφή είναι πολύ σημαντική στις φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου. Εν μέρει μπορεί κάποιες τροφές να επιτείνουν τη φλεγμονή και εν μέρει μπορεί να υπάρχει δυσκολία λόγω της φλεγμονής να απορροφηθούν σημαντικά θρεπτικά συστατικά από τις τροφές.
Η ESPEN δημοσίευσε πρόσφατα συστάσεις της για τους ασθενείς με ΙΦΝΕ (συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Crohn και της ελκώδους κολίτιδας), τόσο για ενήλικες όσο και για παιδιά5.
Η ESPEN υπογραμμίζει τον κίνδυνο υποθρεψίας σε ασθενείς με ΙΦΝΕ, δικαιολογώντας αυξημένες ανάγκες σε πρωτεΐνες μεταξύ 1,2 και 1,5 g / kg σωματικού βάρους / ημέρα.
Αντιθέτως, δεν έχει γίνει ειδική σύσταση σχετικά με τις βιταμίνες, τα μέταλλα και τα ιχνοστοιχεία σε αυτούς τους ασθενείς, αν και η ESPEN αναγνωρίζει ότι η δυσαπορρόφηση των θρεπτικών ουσιών στο έντερο μπορεί να οδηγήσει σε ελλείψεις.
Κατά τη φάση της έξαρσης της ΙΦΝΕ, οι ανάγκες των ασθενών σε ενέργεια και πρωτεΐνες είναι ιδιαίτερα αυξημένες. Ο ιατρός σας μπορεί να σας προτείνει τη συμπλήρωση του διαιτολογίου σας με σκευάσματα ειδικής διατροφής κατάλληλα για την αντιμετώπιση των αυξημένων διατροφικών αναγκών ασθενών με ΙΦΝΕ.
Τα φρούτα και τα λαχανικά είναι εξαιρετικές πηγές αντιοξειδωτικών θρεπτικών ουσιών και φυτοχημικών που μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του οξειδωτικού στρες. Η κατανάλωση ζυμώσιμων ινών αυξάνει τη ζύμωση και συνεπώς την παραγωγή λιπαρών οξέων μικρής αλυσίδας, συμπεριλαμβανομένου του βουτυρικού, στο παχύ έντερο. Τα τρόφιμα που δεν είναι καλά ανεκτά θα πρέπει να προσδιορίζονται ξεχωριστά. Οι κλινικοί διαιτολόγοι μπορούν όχι μόνο να βοηθήσουν στον εντοπισμό τροφίμων που επιδεινώνουν τα συμπτώματα, να προτείνουν εναλλακτικές λύσεις, αλλά και να σας μάθουν να διαβάζετε τις ετικέτες των τροφίμων. Πρεβιοτικά και προβιοτικά μπορεί να ενδείκνυνται σε ορισμένους ασθενείς. Τα συχνά και μικρά γεύματα μπορούν επίσης να βοηθήσουν.
Οι άνθρωποι που συνεχίζουν να υποφέρουν από δυσαπορρόφηση ή που δεν είναι σε θέση να καταναλώσουν ή / και να απορροφήσουν επαρκή θρεπτικά συστατικά από τα τρόφιμα στη διατροφή τους μπορεί να χρειάζονται συμπλήρωμα σε μακρο- και μικρο-συστατικά3.
Υπάρχουν ειδικά σκευάσματα διατροφής που μπορούν να βοηθήσουν τόσο στη μείωση της φλεγμονής, όσο και στην αύξηση της απορρόφησης των θρεπτικών συστατικών κατα τη φάση της έξαρσης της νόσου.
Οι νεφροί είναι τα όργανα του ανθρώπου που λειτουργούν ως φυσικό φίλτρο του οργανισµού, καθώς καθαρίζουν καθημερινά 200 λίτρα αίματος και απαλλάσσουν τον οργανισμό από κάθε περιττή και επικίνδυνη ουσία, αποβάλλοντάς τη µε την ούρηση.
Οι νεφροί ρυθμίζουν:
Η νεφρική ανεπάρκεια είναι η αδυναμία των νεφρών να επιτελέσουν τις παραπάνω λειτουργίες και μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια.
Η οξεία νεφρική ανεπάρκεια αφορά την ξαφνική και αναστρέψιμη νεφρική βλάβη, κατά την οποία οι νεφροί σταματούν ξαφνικά να λειτουργούν, με αποτέλεσμα οι περιττές και επικίνδυνες ουσίες να μη φιλτράρονται και να συσσωρεύονται στον οργανισμό.
Αντίθετα, η προοδευτική και μη αναστρέψιμη νεφρική βλάβη, κατά την οποία οι νεφροί μειώνουν σταδιακά τη σωστή λειτουργία τους ονομάζεται χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.
Σε αυτό το σημείο απαιτείται αιμοκάθαρση για την αντικατάσταση της λειτουργίας των νεφρών. Η αιμοκάθαρση είναι μία ιατρική τεχνική που καθαρίζει το αίμα μέσω μιάς μεμβράνης που υποστηρίζει τεχνητά τους νεφρούς.
Αποτελεί μία σιωπηλή νόσο, καθώς οι περισσότεροι πάσχοντες δεν εμφανίζουν συμπτώματα μέχρι που η νεφρική βλάβη έχει προχωρήσει αρκετά, και έχει ήδη χαθεί περισσότερο από το 50% της λειτουργίας των δύο νεφρών.
Με την επιδείνωση της νόσου, τα συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν είναι:
Η αιμοκάθαρση αυξάνει τις απώλειες σε αμινοξέα και υπολογίζεται ότι οι απώλειες των αμινοξέων είναι της τάξης των 10-13 g ανά συνεδρία.
Οι απώλειες αυτές οδηγούν σε καταβολισμό και φλεγμονώδη αντίδραση. Παράλληλα, η απώλεια όρεξης συμβάλλει στην περαιτέρω αύξηση των αναγκών σε πρωτείνη λόγω της μειωμένης πρόσληψης τροφών.
Ως αποτέλεσμα, ο ασθενής με ΧΝΑ, εμφανίζει αυξημένο κίνδυνο πρωτεινικού ελλείμματος (σαρκοπενία), πράγμα το οποίο αυξάνει ραγδαία τον κίνδυνο θανάτου σε ασθενείς με ΧΝΑ.
Επίσης, μεγάλο ποσοστό ασθενών που ξεκινούν αιμοκάθαρση εμφανίζουν υποσιτισμό. Χαρακτηρίζεται από απώλεια μυϊκής μάζας, σπλαχνικής πρωτεΐνης και λιπώδους μάζας. Η μειωμένη πρόσληψη υγρών από το στόμα λόγω της περιοριστικής δίαιτας, η ανορεξία, η απώλεια θρεπτικών ουσιών (βαριά πρωτεϊνουρία), οι ορμονικές και οι μεταβολικές ανωμαλίες και τα συμπτώματα του γαστρεντερικού συστήματος μπορούν να οδηγήσουν σε υποθρεψία.
Η διατροφή αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της αντιμετώπισης της χρόνιας νεφρικής νόσου. Μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα της νεφρικής ανεπάρκειας και να επιβραδύνει την εξέλιξη της πάθησης, ενώ ωφελεί και σε άλλα νοσήματα που τη συνοδεύουν, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η αρτηριακή υπέρταση και τα καρδιαγγειακά νοσήματα.
Αν κάνετε αιμοκάθαρση, έχετε αυξημένες ανάγκες σε πρωτεΐνη.
Άλλοι παράγοντες μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε κατάσταση υποσιτισμού: ανορεξία, απώλεια γεύσης, αναιμία, χρόνια φλεγμονή, λοιμώξεις, ορμονικές διαταραχές, κλπ, καθώς και εξωτερικοί παράγοντες: μείωση της σωματικής δραστηριότητας ή κακή ποιότητα αιμοκάθαρσης.
Πρωτεΐνες
Η έλλειψη πρωτεϊνών παίζει σημαντικό ρόλο στην πάθηση, καθώς διασπώνται σε οξέα, ουρία, θειικά άλατα και φωσφόρο. Στους ασθενείς που βρίσκονται :
«Οι μισοί ασθενείς σε αιμοκάθαρση καταναλώνουν λιγότερες πρωτείνες από τη συνιστώμενη ημερήσια κατανάλωση
(<1 g ανά κιλό ΣΒ)6»
Shinaberger CS, Longitudinal associations between dietary protein intake and survival in hemodialysis patients 2006.
Θερμίδες
Όσον αφορά την ενέργεια, η γενική σύσταση είναι 30-35 kcal/kg/ημέρα, ανάλογα με την ηλικία του ασθενή.
Οι επιπτώσεις της υποθρεψίας είναι πολύ σοβαρές γιά τους ασθενείς με ΧΝΑ.
Μελέτες έχουν δείξει ότι η επιβίωση του ασθενούς επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τη διατροφική του κατάσταση6.
Η βελτίωση της διατροφικής κατάστασης του ασθενούς με ΧΝΝ μπορεί να επιτευχθεί με ειδικά συμπληρώματα.
Οι καθημερινές απαιτήσεις σε μεταλλικά στοιχεία στους ασθενείς που σιτίζονται:
Οι ανάγκες σε νάτριο, κάλιο και φωσφόρο
Ο περιορισμός κατανάλωσης νατρίου στον αιμοκαθαιρόμενο είναι απαραίτητος. Χωρίς τον κατάλληλο περιορισμό υπάρχει μεγάλη αύξηση του σωματικού βάρους μεταξύ δύο συνεδριών αιμοκάθαρσης.
ΠΡΟΣΟΧΗ : Σε γενικές γραμμές, στα τρόφιμα που έχουν πολύ νάτριο περιλαμβάνονται:
▪ Αλμυρά καρυκεύματα και σάλτσες, όπως η σάλτσα σόγιας, το αλάτι σκόρδου ή κρεμμυδιού. ▪ Οι περισσότερες κονσέρβες και ορισμένα κατεψυγμένα τρόφιμα ▪ Κατεργασμένα κρέατα όπως το ζαμπόν, το μπέικον, τα λουκάνικα και τα αλλαντικά ▪ Αλμυρά σνακ, όπως τα πατατάκια και τα κράκερ ▪ Τα περισσότερα φαγητά από εστιατόρια και σε πακέτο ▪ Σούπες σε κονσέρβα ή σε σκόνη, όπως ατομικές σούπες noodles*
Το κάλιο παίζει σημαντικό ρόλο στη μυϊκή σύσπαση όλων των μυών. Μία πολύ υψηλή συγκέντρωση καλίου στο αίμα μπορεί να προκαλέσει καρδιακό επεισόδιο, ακόμη και ανακοπή.
ΠΡΟΣΟΧΗ : Το κάλιο βρίσκεται σε μεγάλες ποσότητες σε φρούτα και λαχανικά, όπως: ▪Πατάτα, γλυκοπατάτα, κολοκύθι ▪ Τομάτα, αβοκάντο, φασόλια και φακές ▪Μπανάνα, custard apple ή φρούτα με σκληρό κουκούτσι, όπως τα νεκταρίνια ▪Αποξηραμένα φρούτα, χυμοί λαχανικών και ελιές*
Ο φωσφόρος επίσης πρέπει να περιορίζεται στον αιμοκαθαιρόμενο ασθενή. Υψηλή συγκέντρωση στο αίμα μπορεί να προκαλέσει πόνους στις αρθρώσεις και οστεοπενία.
ΠΡΟΣΟΧΗ : Το φωσφορικό άλας υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες στα παρακάτω τρόφιμα:
▪ Γαλακτοκομικά προϊόντα, όπως γάλα, τυρί, γιαούρτι και παγωτό ▪ Ξηρά όσπρια και μπιζέλια, φασόλια, φάβα και φακές ▪Ξηροί καρποί και φυστικοβούτυρο ▪ Ποτά όπως κακάο, μπύρα και αναψυκτικά τύπου κόλα*
Η δίαιτα του αιμοκαθαιρόμενου ασθενή περιλαβάνει :
Η νόσος του Πάρκινσον είναι μία προοδευτική νευροεκφυλιστική διαταραχή που σχετίζεται με τη δυσλειτουργία ή απώλεια των νευρώνων στον εγκέφαλο. Αποτελεί μία ιδιοπαθή νόσο του νευρικού συστήματος, που χαρακτηρίζεται από κινητικές και μη κινητικές εκδηλώσεις.
Η μέση ηλικία εμφάνισης της νόσου είναι τα 60 έτη.
Ο επιπολασμός της υποθρεψίας σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον είναι δύσκολο να εξακριβωθεί, αλλά μία ανασκόπηση σχετικά με αυτό το θέμα το 2011 υποδηλώνει ότι μέχρι το 24% των ασθενών υποσιτίζονται και μέχρι το 60% κινδυνεύουν από υποσιτισμό1.
Αν και κάποιοι ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον παρουσιάζουν παχυσαρκία, στους ασθενείς με Πάρκινσον παρατηρείται το φαινόμενο της σαρκοπενικής παχυσαρκίας. Μπορεί δηλαδή ένας ασθενής με Πάρκινσον να έχει υψηλό ΔΜΣ (Δείκτη Μάζας Σώματος) και να θεωρείται παχύσαρκος, αλλά ταυτόχρονα να παρουσιάζει απώλεια μυϊκής μάζας.
Τόσο η υποθρεψία όσο και η παχυσαρκία αυξάνουν τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα, και επιδεινώνουν την ποιότητα ζωής.
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν απώλεια βάρους στη νόσο του Πάρκινσον:
Η διαχείριση της νόσου του Πάρκινσον συνδυάζει τη θεραπεία (φάρμακα) με τη διατροφική παρέμβαση, αλλά και χρήσιμες συμβουλές για την υγιεινή και την ποιότητα ζωής. Ορισμένες από αυτές είναι:
Υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ levodopa και κατανάλωσης πρωτεϊνών. Έτσι, αν η θεραπεία λαμβάνεται κατά τη διάρκεια των γευμάτων, υπάρχει μείωση της αποτελεσματικότητάς της με αύξηση των κινητικών συμπτωμάτων της νόσου. Συνιστάται επομένως οι ασθενείς να λαμβάνουν τη θεραπεία τους 30 λεπτά πριν από τα γεύματα ή 1 ώρα και 30 λεπτά μετά, και να συγκεντρώνουν την πρόσληψη πρωτεΐνης στο βραδινό γεύμα, υπό διαιτητική παρακολούθηση.
Χρήσιμη συμβουλή:
«Αν χρειαστεί να τσιμπήσετε κάτι ανάμεσα στα γεύματα, τότε να προτιμήσετε κάτι με λίγες ή καθόλου πρωτεΐνες, όπως φρούτα, χυμό, κλπ.»
Υπάρχουν 3 βασικές διαιτολογικές παρεμβάσεις που μπορούν να βοηθήσουν τον ασθενή με Πάρκινσον υπό θεραπεία με levodopa.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να υπολογιστούν οι ανάγκες σε πρωτεΐνη με τη βοήθεια ενός κλινικού διαιτολόγου. Υπολογίζουμε ότι, αν ο ασθενής δεν παρουσιάζει κάποιες άλλες παθήσεις, τότε χρειάζεται περίπου 0,8 γραμμάρια πρωτεϊνών ανά κιλό σωματικού βάρους κάθε μέρα.
Αυτό πρακτικά σημαίνει για τους περισσότερους την πρόσληψη μικρότερης ποσότητας πρωτεΐνης από ότι ήταν συνηθισμένοι να καταναλώνουν. Καλά μελετημένος διαχωρισμός της πρόσληψης πρωτεϊνών σε τρία ίσα μέρη κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι πιο συμβατός με την ομαλή απορρόφηση της levodopa.
Σύμφωνα με αυτό το διατροφικό σχέδιο, οι τροφές με μεγάλη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες πρέπει να καταναλώνονται μόνο το βράδυ (κατά 85%). Αυτή η στέρηση πρωτεΐνης μπορεί να οδηγήσει σε σαρκοπενία ή πρωτεϊνική υποθρεψία, ακόμη και σε νοσηλεία στο νοσοκομείο. Οι ασθενείς που παρουσιάζουν σοβαρή ευαισθησία στη λήψη πρωτεϊνών πρέπει να συμβουλευτούν έναν κλινικό διαιτολόγο.
Η διαιτολογική αυτή παρέμβαση έχει ως στόχο να καταναλώνει ο ασθενής γεύματα που έχουν αναλογία 5 προς 1 και μέχρι 7 προς 1 στη σχέση υδατάνθρακες /πρωτεΐνες.
Μία μεγάλη αναλογία υδατανθράκων στο γεύμα σε σχέση με τις πρωτεΐνες προκαλεί αύξηση της ινσουλίνης στο αίμα. Η ινσουλίνη απομακρύνει ορισμένα αμινοξέα από το αίμα και μπορεί να μειώσει τον ανταγωνισμό ανάμεσα στα αμινοξέα και στο φάρμακο που λαμβάνει ο ασθενής. Η διατροφική αυτή παρέμβαση είναι αποτελεσματική περίπου στα 2/3 των ασθενών που την ακολουθούν.
Ο κλινικός διαιτολόγος μπορεί να υπολογίσει τις ανάγκες σε πρωτεΐνες και να δώσει ακριβείς πληροφορίες για τις ποσότητες πρωτεϊνών και υδατανθράκων που έχουν οι τροφές. Θα πρέπει πρώτα όμως να το συζητήσετε με το γιατρό σας.
Είναι δύσκολο να τηρηθούν οι παραπάνω περιορισμοί με τα κοινά τρόφιμα. Επίσης, η μείωση της κατανάλωσης των πρωτεϊνών μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια μυϊκής μάζας και σαρκοπενία. Για τους λόγους αυτούς μπορεί ο επαγγελματίας υγείας που σας παρακολουθεί να σας προτείνει την κατανάλωση ειδικών σκευασμάτων διατροφής πλούσιων σε θερμίδες και χαμηλών σε πρωτεΐνη. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας.
Η νόσος Alzheimer είναι μία νόσος που εξελίσσεται προοδευτικά, καταστρέφοντας τη μνήμη και άλλες σημαντικές νοητικές λειτουργίες του εγκεφάλου.
Είναι η πιό κοινή αιτία της άνοιας – μιάς ομάδας διαταραχών του εγκεφάλου που οδηγούν σε απώλεια της πνευματικής λειτουργίας και κοινωνικών δεξιοτήτων.
Στη νόσο Alzheimer τα εγκεφαλικά κύτταρα εκφυλίζονται και πεθαίνουν, προκαλώντας μία σταθερή μείωση στη μνήμη και την διανοητική ικανότητα.
Στους ασθενείς με άνοια, η απώλεια βάρους και ο κίνδυνος υποθρεψίας είναι σημαντικά μεγαλύτερος σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό της τρίτης ηλικίας. Μελέτη που έγινε σε 623 νοσηλευμένους ασθενείς με νοητικές διαταραχές έδειξε σημαντικά αυξημένο κίνδυνο υποθρεψίας σε σχέση με τους υπόλοιπους ασθενείς (Orsitto et al., 2009). Πράγματι, μεταξύ των πολλών συμπτωμάτων αυτής της πάθησης, βρίσκουμε συχνά μία άρνηση γιά φαγητό και συνεπώς μία συχνή απώλεια βάρους.
Ως αποτέλεσμα της άρνησης λήψης τροφής που συνοδεύει τη νόσο Alzheimer, η απώλεια βάρους επηρεάζει το 30 έως 40% των ατόμων με τη νόσο αυτή.
Καθώς η άνοια εξελίσσεται, η απώλεια βάρους επιδεινώνεται (Albanese et al., 2013; White, Pieper, & Schmader, 1998). Ως αποτέλεσμα παρατηρείται απώλεια μυϊκής μάζας, αυξημένος κίνδυνος μόλυνσης και αδυναμία αυτοεξυπηρέτησης.
Η διατροφή και η νόσος Alzheimer συνδέονται στενά!
«Οι μισοί ασθενείς με Alzheimer παρουσιάζουν απώλεια βάρους»
Guérin et al., 2005; White, Pieper, Schmader, & Fillenbaum, 1996
Η άρνηση λήψης τροφής και ή δυσκολία στην κατάποση ορισμένων τροφών (δυσφαγία) οδηγούν σε ελλείψεις πρωτεϊνών και θερμίδων στον ασθενή με νόσο Alzheimer.
Ωστόσο υπάρχουν λύσεις για τους ασθενείς με τα παραπάνω συμπτώματα για σίτιση από το στόμα:
* Η τροποποίηση της υφής των υγρών για ασθενείς με δυσφαγία στα υγρά, προκειμένου να αποφευχθούν τα επεισόδια εισρόφησης, τα οποία αποτελούν και την κύρια αιτία θανάτου στους υπερήλικες ασθενείς.
* Τα σκευάσματα ειδικής διατροφής σε υγρή μορφή με τροποποιημένη υφή ανάλογα με το στάδιο της δυσφαγίας επιτυγχάνουν την απαραίτητη πρόσληψη θερμίδων και πρωτεϊνών, αλλά και την ασφαλή χορήγησή τους.
* Τα σκευάσματα ειδικής διατροφής σε μορφή κρέμας για ασθενείς σε προχωρημένο στάδιο δυσφαγίας.
* Τα σκευάσματα χαμηλού όγκου και υψηλής θερμιδικής και πρωτεϊνικής αξίας είναι τα πιό ενδεδειγμένα γιά ασθενείς με προχωρημένη νόσο Alzheimer.
Διαιτολογικές συμβουλές προς τους ασθενείς
Στους ασθενείς με Alzheimer το διαιτολόγιο πρέπει να βασίζεται στην επαρκή πρόσληψη πρωτεϊνών και ενέργειας.
Είναι σημαντικό να εμπλουτίζεται το διαιτολόγιο με βασικά προϊόντα πλούσια σε πρωτεΐνες, όπως : τριμμένο τυρί, αυγά, κρέμα γάλακτος, γάλα σε σκόνη, κλπ.
Οι κλινικοί διαιτολόγοι προτείνουν :
