Παθήσεις τρίτης ηλικίας

Οι ηλικιωμένοι έχουν συχνά την τάση να τρώνε λιγότερο, πιστεύοντας ότι, λόγω των μικρότερων και σπανιότερων μετακινήσεών τους, έχουν και μικρότερη ανάγκη από καλά και συχνά γεύματα. Ταυτόχρονα, μεγαλώνοντας, μειώνεται τόσο η όρεξη όσο και το αίσθημα της πείνας, με αποτέλεσμα να καταναλώνουν όλο και μικρότερες ποσότητες φαγητού. Ο συνδυασμός όλων των παραπάνω παραγόντων, μαζί με την κακή οδοντική κατάσταση, την κοινωνική απομόνωση, τη δυσκολία μετακίνησης γιά αγορά τροφίμων, οδηγούν τον ηλικιωμένο στην υποθρεψία ή/και τη σαρκοπενία.

Όταν ο ηλικιωμένος πάσχει από μία ασθένεια ή μία παθολογική κατάσταση όπως : η χρόνια αναπνευστική πνευμονοπάθεια, τα έλκη κατακλίσεων, κλπ, οι ανάγκες του σε θερμίδες και πρωτείνη αυξάνονται ραγδαία. Η έγκαιρη διάγνωση των πρώτων συμπτωμάτων είναι πολύ σημαντική1 προκειμένου να προλάβουμε την επιδείνωση της κατάστασης σε φάση υποθρεψίας. Για το λόγο αυτό συστήνεται τακτικό ζύγισμα των ηλικιωμένων. Κάθε κιλό που χάνεται θα είναι πάρα πολύ δύσκολο να ανακτηθεί1 : « κάθε κιλό μετράει » !

Ο συνδυασμός μιάς ισορροπημένης διατροφής μαζί με την κατανάλωση των κατάλληλων σκευασμάτων ειδικής διατροφής ειναι αυτός που θα επιτρέψει την ανακοπή του «φαύλου κύκλου της υποθρεψίας»2. Η διατήρηση μιάς καθημερινής ελαφράς άσκησης (περπάτημα γιά 30 λεπτά) βοηθάει στη διατήρηση της μυικής μάζας.

Βιβλιογραφία

1. Nutrition de la personne âgée. Aspects Fondamentaux, Cliniques et Psycho-Sociaux M.Ferry et Al ; 4ème édition. Collection Abrégés de Médecine. 2012.
2. Ferry Nutrition de la personne âgée : aspects fondamentaux, cliniques et psychosociaux. Paris ; Berger Levrault, 1996.