Τί είναι χρόνιο έλκος;

Τα χρόνια έλκη είναι χρόνιες πληγές που δεν επουλώνονται μέσα σε προβλέψιμο χρονικό διάστημα. Σε αυτή την κατηγορία των ελκών περιλαμβάνονται :
Τα έλκη πίεσης, τα φλεβικά έλκη, τα αρτηριακά έλκη, τα έλκη από χειρουργικά τραύματα.

Τα χρόνια έλκη είναι επώδυνα και επηρεάζουν την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Αυξάνουν τον κίνδυνο νοσηλείας και παρατεταμένης παραμονής στο νοσοκομείο.

Το τραύμα που δημιουργείται ορίζεται ως μία πληγή που διακόπτει την συνέχεια του δέρματος. Η ύπαρξη ενός τέτοιου τραύματος μπορεί να προκαλέσει πόνο, διαταραχές του ύπνου, κατάθλιψη και γενικώς χαμηλού επιπέδου ποιότητας ζωής.

Οι φάσεις της επούλωσης

Οι φάσεις της οξείας επούλωσης πληγών είναι :

• η φλεγμονώδης φάση
• η πολλαπλασιαστική φάση
• η φάση αναδιαμόρφωσης
  
  

Διατροφή και επούλωση χρόνιων ελκών

Η διαχείριση των ελκών περιλαμβάνει τη σωστή προετοιμασία του τραύματος, τη χρήση κατάλληλων επιθεμάτων, αλλά και τη ρύθμιση των λοιπών παραγόντων που επηρεάζουν την επούλωση του τραύματος.

Μία σωστή θεραπεία επούλωσης ελκών περιλαμβάνει και μία επαρκή και σωστή διατροφή του ασθενή. Οταν υπάρχουν διατροφικές ελλείψεις στο διαιτολόγιο του ασθενούς, τότε οι φυσιολογικές διαδικασίες επούλωσης δε λειτουργούν, με αποτέλεσμα τα στάδια της επούλωσης των πληγών να μη μπορούν να ολοκληρωθούν.

Επίσης, η υποθρεψία ή η σαρκοπενία μπορούν να είναι οι αιτίες εμφάνισης και ανάπτυξης ενός χρόνιου έλκους.
Ηλικιωμένοι ασθενείς σε κακή διατροφική κατάσταση και με χαμηλό σωματικό βάρος διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης έλκους πίεσης.

Μελέτες δείχνουν ότι η υποθρεψία επηρεάζει αρνητικά τη διαδικασία επούλωσης των πληγών. Οι ελλείψεις σε βασικά θρεπτικά συστατικά, όπως η πρωτείνες, μπορούν να παρατείνουν τη φάση 1 μειώνοντας τον πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών και το σχηματισμό κολλαγόνου.

Συνιστάται διατροφικός έλεγχος όλων των ασθενών που διατρέχουν κίνδυνο εμφάνισης χρόνιων ελκών, προκειμένου να αποφευχθεί η υποθρεψία και το πρωτεινικό έλλειμμα.

Ο στόχος είναι η διατήρηση του σωματικού βάρους και η παροχή επαρκών θρεπτικών συστατικών για τη βελτιστοποίηση της διαδικασίας και του χρόνου επούλωσης.

Ανάγκες σε θερμίδες

Οι κατευθυντήριες γραμμές του European Pressure Ulcer Advisory Panel (EPUAP) σε συνεργασία με το National Pressure Ulcer Advisory Panel (NPUAP) συνιστούν τουλάχιστον 30-35 kcal ανά κιλό σωματικού βάρους την ημέρα ως γενική οδηγία για ασθενείς με έλκη κατάκλισης (πίεσης).

Ανάγκες σε πρωτεΐνη

Η πρωτεΐνη είναι άκρως απαραίτητη γιά τη σύνθεση των ενζύμων που εμπλέκονται στην επούλωση των πληγών, τη σύνθεση του κολλαγόνου και το σχηματισμό του συνδετικού ιστού.

Η συνιστώμενη πρόσληψη πρωτεΐνης που σχετίζεται με την επούλωση τραυμάτων είναι : 1,25-1,5 g/kg σωματικού βάρους/ημέρα για ασθενείς με χρόνια έλκη. 

Συνιστάται πάντα η παρακολούθηση του επιπέδου ενυδάτωσης και της σωστής νεφρικής λειτουργίας.

Βιβλιογραφία:

1. Reddy M. Pressure ulcers. BMJ Clinical Evidence, 2011.
2. HSE National Wound Management Guidelines 2018. Health Service Executive. 
3. Gorecki C, Brown J, Nelson E et al. Impact of Pressure Ulcers on Quality of Life in Older Patients: A Systematic Review. JAGS, 2009.
4. Stratton RJ, Ek AC, Engfer M, Moore Z, Rigby P, Wolfe R, Elia M. Enteral nutritional support in prevention and treatment of pressure ulcers: a systematic review and meta-analysis. Ageing Res Rev 2005.
5. European Pressure Ulcers Advisory Panel, National Pressure Injury Advisory Panel and Pan Pacific Pressure Injury Alliance. Prevention and Treatment of Pressure Ulcers/Injuries: Quick Reference Guide. Emily Haesler (Ed.). EPUAP/NPIAP/PPPIA: 2019.
6.  Irish Nutrition & Dietetic Institute Nutrition Support Reference Guide 2015

Τι είναι η παχυσαρκία

Η παχυσαρκία είναι μία ασθένεια που χαρακτηρίζεται από την παρουσία αυξημένης ποσότητας  λίπους στη σωματική δομή και οδηγεί σε σοβαρά προβλήματα υγείας όταν γίνει χρόνια πάθηση. Η παχυσαρκία έχει πρόσφατα ταξινομηθεί ως ασθένεια. Η υπερβολική αύξηση του λίπους στο σώμα οδηγεί σε μεγάλες αλλαγές στη λειτουργία πολλών οργάνων του σώματος.

Τα αίτια της παχυσαρκίας 

Η γενετική προδιάθεση σε συνδυασμό με την αυξημένη κατανάλωση θερμίδων, καθώς και την περιορισμένη σωματική άσκηση, οδηγούν στην παχυσαρκία. Η παχυσαρκία είναι μία παθολογική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από μία ανισορροπία μεταξύ των ημερήσιων ενεργειακών καταναλώσεων και των προσλαμβανόμενων από το σώμα θερμίδων. Πιό σπάνια μπορεί η παχυσαρκία να ξεκινήσει λόγω ορμονικών διαταραχών και παθήσεων, όπως ο υποθυρεοειδισμός.

Υπάρχουν πολλές παραγόμενες από τα κύτταρα του λίπους ορμόνες, που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην όρεξη, το μεταβολισμό και την αύξηση του σωματικού βάρους.

Οι επιπτώσεις της παχυσαρκίας στην υγεία είναι σοβαρές.

Οι παχύσαρκοι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να έχουν υψηλή αρτηριακή πίεση, καρδιακές παθήσεις, διαβήτη τύπου 2, υπνική άπνοια, αυξημένες πιθανότητες για εγκεφαλικό επεισόδιο, ακόμη και καρκίνο.

Τι είναι η καρδιακή ανεπάρκεια;

Η νόσος κατά την οποία η καρδιά αδυνατεί πλέον να διοχετεύσει την απαραίτητη ποσότητα αίματος στο σώμα, ώστε αυτό να επιτελέσει τις φυσιολογικές λειτουργίες του.

Τα αίτια της καρδιακής ανεπάρκειας

Η πιο συχνή αιτία της καρδιακής ανεπάρκειας είναι η στεφανιαία νόσος. Όμως και το έμφραγμα του μυοκαρδίου μπορεί να νεκρώσει τμήμα της καρδιάς και κατ’ επέκταση τη λειτουργικότητά της. Υπάρχουν και άλλες αιτίες για την εκδήλωση καρδιακής ανεπάρκειας^2,3.

Καρδιακή ανεπάρκεια και καχεξία

Η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια είναι μία νόσος που οδηγεί σε προοδευτική και συχνά μη αναστρέψιμη απώλεια βάρους. Η καρδιακή καχεξία ορίζεται ως απώλεια βάρους μεγαλύτερη από 6% σε σύγκριση με το αρχικό βάρος ή ακούσια απώλεια βάρους απουσία οιδήματος.  Συνοδεύεται από απώλεια άλιπης μυϊκής μάζας και ατροφία του μυοκαρδίου.  Η καρδιακή καχεξία εμφανίζεται σε ποσοστό 20-30% των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια¹.

Τα αίτια της καρδιακής καχεξίας

Η μείωση στην κατανάλωση τροφών είναι η κύρια αιτία εμφάνισης καρδιακής καχεξίας. Επίσης, ως αιτίες είναι η εντερική δυσαπορρόφηση, αλλά και οι αυξημένες ενεργειακές ανάγκες σε κατάσταση ηρεμίας, καθώς και η αύξηση της σωματικής άσκησης.

Απαιτείται διατροφική αξιολόγηση για τον εντοπισμό διατροφικών περιορισμών ως μέρος της καρδιαγγειακής πρόληψης και δεν δικαιολογούνται πλέον στο στάδιο της καρδιακής καχεξίας. Ο εμπλουτισμός του διαιτολογίου και ο διαχωρισμός των τροφίμων είναι οι πρώτες διαιτολογικές παρεμβάσεις για την κάλυψη των ενεργειακών και πρωτεϊνικών αναγκών.
 

Οι συνέπειες της καχεξίας στην καρδιακή ανεπάρκεια

Η μη έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση της καρδιακής καχεξίας αυξάνει τις πιθανότητες θανάτου κατά 30% (συμπέρασμα μετά από 18 μήνες παρακολούθησης ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια).⁴

Τί είναι οι Ιδιοπαθείς Φλεγμονώδεις Νόσοι του Εντέρου (ΙΦΝΕ);

Οι ΙΦΝΕ είναι φλεγμονές ενός ή περισσοτέρων τμημάτων του εντερικού σωλήνα που επηρεάζει τη φυσιολογική πέψη των τροφών και τη σύσταση των κοπράνων. Οι ΙΦΝΕ αναφέρονται κυρίως σε δύο ευρείες κατηγορίες επαναλαμβανόμενων φλεγμονωδών διαταραχών του εντέρου: τη νόσο του Crohn και την ελκώδη κολίτιδα.^2,3

Η διάγνωση και τα αίτια των ΙΦΝΕ

Οι ΙΦΝΕ διαγιγνώσκονται συχνότερα σε νέους ηλικίας 20 έως 30 ετών, αλλά μπορεί να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία^1,4. Το 20% των περιπτώσεων αφορούν παιδιά¹. Το 10-30% των ασθενών είναι άνω των 60 ετών⁴.

Η αιτία των ΙΦΝΕ δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί, αλλά είναι πιθανό να οφείλεται σε  ασυνήθιστα επιθετικές και προσαρμοσμένες ανοσολογικά αποκρίσεις σε ένα υγιές και φυσιολογικό εντερικό περιβάλλον, με αποτέλεσμα τη φλεγμονή³. Η διάρροια, ο κοιλιακός πόνος, η αναιμία και η κόπωση είναι κοινά συμπτώματα των ενεργών ΙΦΝΕ⁴.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι παιδιατρικές μορφές ΙΦΝΕ χαρακτηρίζονται από μία πιό περίπλοκη πορεία της νόσου, έντονη φλεγμονώδη δραστηριότητα και συχνή ανάγκη για κορτικοστεροειδή και ανοσοκατασταλτική θεραπεία σε σύγκριση με τις μορφές των ΙΦΝΕ σε ενηλίκους⁴.

ΙΦΝΕ και διατροφή

Κατά τη διάρκεια της φάσης ύφεσης, η πλειονότητα των ασθενών με ΙΦΝΕ μπορεί να έχει πλήρη από του στόματος σίτιση. Τα χαρακτηριστικά μιάς υγιεινής διατροφής κατά τη διάρκεια της ύφεσης της ΙΦΝΕ είναι παρόμοια με αυτά ενός ατόμου χωρίς ΙΦΝΕ. Μία υγιής και ισορροπημένη διατροφή είναι πολύ σημαντική στις φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου. Εν μέρει μπορεί κάποιες τροφές να επιτείνουν τη φλεγμονή και εν μέρει μπορεί να υπάρχει δυσκολία λόγω της φλεγμονής να απορροφηθούν σημαντικά θρεπτικά συστατικά από τις τροφές.

Επιστημονικές κατευθυντήριες οδηγίες

Η ESPEN δημοσίευσε πρόσφατα συστάσεις της για  τους ασθενείς με ΙΦΝΕ (συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Crohn και της ελκώδους κολίτιδας), τόσο για ενήλικες όσο και για παιδιά⁵.

Η ESPEN υπογραμμίζει τον κίνδυνο υποθρεψίας σε ασθενείς με ΙΦΝΕ, δικαιολογώντας αυξημένες ανάγκες σε πρωτεΐνες μεταξύ 1,2 και 1,5 g / kg σωματικού βάρους / ημέρα.

Αντιθέτως, δεν έχει γίνει ειδική σύσταση σχετικά με τις βιταμίνες, τα μέταλλα και τα ιχνοστοιχεία σε αυτούς τους ασθενείς, αν και η ESPEN αναγνωρίζει ότι η δυσαπορρόφηση των θρεπτικών ουσιών στο έντερο μπορεί να οδηγήσει σε ελλείψεις.

Λύσεις στη φάση της έξαρσης

Κατά τη φάση της έξαρσης της ΙΦΝΕ, οι ανάγκες των ασθενών σε ενέργεια και πρωτεΐνες είναι ιδιαίτερα αυξημένες. Ο ιατρός σας μπορεί να σας προτείνει τη συμπλήρωση του διαιτολογίου σας με σκευάσματα ειδικής διατροφής κατάλληλα για την αντιμετώπιση των αυξημένων διατροφικών αναγκών ασθενών με ΙΦΝΕ.

Χρήσιμες και πρακτικές συμβουλές

Τα φρούτα και τα λαχανικά είναι εξαιρετικές πηγές αντιοξειδωτικών θρεπτικών ουσιών και φυτοχημικών που μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του οξειδωτικού στρες. Η κατανάλωση ζυμώσιμων ινών αυξάνει τη ζύμωση και συνεπώς την παραγωγή λιπαρών οξέων μικρής αλυσίδας, συμπεριλαμβανομένου του βουτυρικού, στο παχύ έντερο. Τα τρόφιμα που δεν είναι καλά ανεκτά θα πρέπει να προσδιορίζονται ξεχωριστά.  Οι κλινικοί διαιτολόγοι μπορούν όχι μόνο να βοηθήσουν στον εντοπισμό τροφίμων που επιδεινώνουν τα συμπτώματα, να προτείνουν εναλλακτικές λύσεις, αλλά και να σας μάθουν να διαβάζετε τις ετικέτες των τροφίμων. Πρεβιοτικά και προβιοτικά μπορεί να ενδείκνυνται σε ορισμένους ασθενείς. Τα συχνά και μικρά γεύματα μπορούν επίσης να βοηθήσουν.

Οι άνθρωποι που συνεχίζουν να υποφέρουν από δυσαπορρόφηση ή που δεν είναι σε θέση να καταναλώσουν ή / και να απορροφήσουν επαρκή θρεπτικά συστατικά από τα τρόφιμα στη διατροφή τους μπορεί να χρειάζονται συμπλήρωμα σε μακρο- και μικρο-συστατικά³.

Υπάρχουν ειδικά σκευάσματα διατροφής που μπορούν να βοηθήσουν τόσο στη μείωση της φλεγμονής, όσο και στην αύξηση της απορρόφησης των θρεπτικών συστατικών κατα τη φάση της έξαρσης της νόσου. 

Βιβλιογραφία

1. (2019, 10 16). AFA_Crohn – RCH – France. Récupéré sur Maladie de Crohn & RCH: https://www.afa.asso.fr/categorie/maladie-de-crohn-rch.html
2. Mahesh Gajendran et Al. comprehensive review and update on Crohn’s disease Dis Mon 2018 Feb;64(2):20-57.
3. Edward L Barnes et Al. Modifiable Risk Factors for Hospital Readmission Among Patients with Inflammatory Bowel Disease in a Nationwide Database Inflamm Bowel Dis 2017 Jun;23(6):875-881.
4. Karen Kemp et Al. Second N-ECCO Consensus Statements on the European Nursing Roles in Caring for Patients with Crohn’s Disease or Ulcerative Colitis 2018 Jun 28;12(7):760-776.
5. Stephan C Bischoff et Al. ESPEN practical guideline: Clinical Nutrition in inflammatory bowel diseaseClin Nutr. 2020 Mar;39(3):632-653.

Οι νεφροί

Οι νεφροί είναι τα όργανα του ανθρώπου που λειτουργούν ως φυσικό φίλτρο του οργανισµού, καθώς καθαρίζουν καθημερινά 200 λίτρα αίματος και απαλλάσσουν τον οργανισμό από κάθε περιττή και επικίνδυνη ουσία, αποβάλλοντάς τη µε την ούρηση.

Οι νεφροί ρυθμίζουν:

• την ισορροπία των µεταλλικών στοιχείων και του νερού,
• την παραγωγή των ερυθρών αιμοσφαιρίων,
• την ενεργοποίηση της βιταμίνης D,
• την αρτηριακή πίεση.
  
  

Η νεφρική ανεπάρκεια

Η νεφρική ανεπάρκεια είναι η αδυναμία των νεφρών να επιτελέσουν τις παραπάνω λειτουργίες και μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια.

Η οξεία νεφρική ανεπάρκεια αφορά την ξαφνική και αναστρέψιμη νεφρική βλάβη, κατά την οποία οι νεφροί σταματούν ξαφνικά να λειτουργούν, με αποτέλεσμα οι περιττές και επικίνδυνες ουσίες να μη φιλτράρονται και να συσσωρεύονται στον οργανισμό.

Αντίθετα, η προοδευτική και μη αναστρέψιμη νεφρική βλάβη, κατά την οποία οι νεφροί μειώνουν σταδιακά τη σωστή λειτουργία τους ονομάζεται χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.

Σε αυτό το σημείο απαιτείται αιμοκάθαρση για την αντικατάσταση της λειτουργίας των νεφρών. Η αιμοκάθαρση είναι μία ιατρική τεχνική που καθαρίζει το αίμα μέσω μιάς μεμβράνης που υποστηρίζει τεχνητά τους νεφρούς.

Τα συμπτώματα της Χρόνιας Νεφρικής Ανεπάρκειας (ΧΝΑ)

Αποτελεί μία σιωπηλή νόσο, καθώς οι περισσότεροι πάσχοντες δεν εμφανίζουν συμπτώματα μέχρι που η νεφρική βλάβη έχει προχωρήσει αρκετά, και έχει ήδη χαθεί περισσότερο από το 50% της λειτουργίας των δύο νεφρών.

Με την επιδείνωση της νόσου, τα συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν είναι:

• Περιορισμένη παραγωγή ούρων
• Οίδημα κάτω άκρων
• Καταβολή
• Ναυτία ή και έμετοι
• Ανορεξία
• Ακούσια απώλεια βάρους
  
  

Υποθρεψία και ΧΝΑ

Η αιμοκάθαρση αυξάνει τις απώλειες σε αμινοξέα και υπολογίζεται ότι οι απώλειες των αμινοξέων είναι της τάξης των 10-13 g ανά συνεδρία.

Οι απώλειες αυτές οδηγούν σε καταβολισμό και φλεγμονώδη αντίδραση. Παράλληλα, η απώλεια όρεξης συμβάλλει στην περαιτέρω αύξηση των αναγκών σε πρωτείνη λόγω της μειωμένης πρόσληψης τροφών.

Ως αποτέλεσμα, ο ασθενής με ΧΝΑ, εμφανίζει αυξημένο κίνδυνο πρωτεινικού ελλείμματος (σαρκοπενία), πράγμα το οποίο αυξάνει ραγδαία τον κίνδυνο θανάτου σε ασθενείς με ΧΝΑ.

Επίσης, μεγάλο ποσοστό ασθενών που ξεκινούν αιμοκάθαρση εμφανίζουν υποσιτισμό. Χαρακτηρίζεται από απώλεια μυϊκής μάζας, σπλαχνικής πρωτεΐνης και λιπώδους μάζας. Η μειωμένη πρόσληψη υγρών από το στόμα λόγω της περιοριστικής δίαιτας, η ανορεξία, η απώλεια θρεπτικών ουσιών (βαριά πρωτεϊνουρία), οι ορμονικές και οι μεταβολικές ανωμαλίες και τα συμπτώματα του γαστρεντερικού συστήματος μπορούν να οδηγήσουν σε υποθρεψία.

Διατροφική αντιμετώπιση

Η διατροφή αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της αντιμετώπισης της χρόνιας νεφρικής νόσου. Μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα της νεφρικής ανεπάρκειας και να επιβραδύνει την εξέλιξη της πάθησης, ενώ ωφελεί και σε άλλα νοσήματα που τη συνοδεύουν, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η αρτηριακή υπέρταση και τα καρδιαγγειακά νοσήματα.

Διατροφική αντιμετώπιση αιμοκαθαιρόμενου ασθενούς σε τελικό στάδιο

Πρωτεϊνικός υποσιτισμός

Αν κάνετε αιμοκάθαρση, έχετε αυξημένες ανάγκες σε πρωτεΐνη. 

Άλλοι παράγοντες μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε κατάσταση υποσιτισμού: ανορεξία, απώλεια γεύσης, αναιμία, χρόνια φλεγμονή, λοιμώξεις, ορμονικές διαταραχές, κλπ, καθώς και εξωτερικοί παράγοντες: μείωση της σωματικής δραστηριότητας ή κακή ποιότητα αιμοκάθαρσης.

Πρωτεΐνες

Η έλλειψη πρωτεϊνών παίζει σημαντικό ρόλο στην πάθηση, καθώς διασπώνται σε οξέα, ουρία, θειικά άλατα και φωσφόρο.   Στους ασθενείς που βρίσκονται :

• στο στάδιο 3 ή 4 της ΧΝΑ συστήνεται καθημερινά πρόσληψη πρωτεϊνών σε ποσότητα 0,6-0,8mg/kg σωματικού βάρους.
• στο στάδιο 5, όπου οι ασθενείς κάνουν αιμοκάθαρση, προτείνεται η πρόσληψη πρωτεΐνης 1,2 g/kg/ημέρα.

Τί είναι η νόσος του Πάρκινσον;

Η νόσος του Πάρκινσον είναι μία προοδευτική νευροεκφυλιστική διαταραχή που σχετίζεται με τη δυσλειτουργία ή απώλεια των νευρώνων στον εγκέφαλο. Αποτελεί μία ιδιοπαθή νόσο του νευρικού συστήματος, που χαρακτηρίζεται από κινητικές και μη κινητικές εκδηλώσεις.

Η μέση ηλικία εμφάνισης της νόσου είναι τα 60 έτη.

Η υποθρεψία στη νόσο του Πάρκινσον

Ο επιπολασμός της υποθρεψίας σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον είναι δύσκολο να εξακριβωθεί, αλλά μία ανασκόπηση σχετικά με αυτό το θέμα το 2011 υποδηλώνει ότι μέχρι το 24% των ασθενών υποσιτίζονται και μέχρι το 60% κινδυνεύουν από υποσιτισμό¹.

Αν και κάποιοι ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον παρουσιάζουν παχυσαρκία, στους ασθενείς με Πάρκινσον παρατηρείται το φαινόμενο της σαρκοπενικής παχυσαρκίας. Μπορεί δηλαδή ένας ασθενής με Πάρκινσον να έχει  υψηλό ΔΜΣ (Δείκτη Μάζας Σώματος) και να θεωρείται παχύσαρκος, αλλά ταυτόχρονα να παρουσιάζει απώλεια μυϊκής μάζας.

Τόσο η υποθρεψία όσο και η παχυσαρκία αυξάνουν τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα, και επιδεινώνουν την ποιότητα ζωής.

Τα Αίτια της υποθρεψίας³

Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν απώλεια βάρους στη νόσο του Πάρκινσον:

• Η ακινησία
• Η δυσφαγία και η δυσκολία στην κατάποση
• Η δυσκολία στην κίνηση αυξάνει τις ενεργειακές ανάγκες και τις ενεργειακές απώλειες
• Οι παρενέργειες της φαρμακευτικής αγωγής, όπως: ναυτία, έμετος, δυσκοιλιότητα, κλπ.
• Σε προχωρημένο στάδιο της νόσου, οι διαταραχές στη συμπεριφορά μπορούν επίσης να επηρεάσουν την κατανάλωση φαγητού (άνοια, παραισθήσεις, απάθεια, κλπ.)
  
  

Διατροφική αντιμετώπιση

Η διαχείριση της νόσου του Πάρκινσον συνδυάζει τη θεραπεία (φάρμακα) με τη διατροφική παρέμβαση, αλλά και χρήσιμες συμβουλές για την υγιεινή και την ποιότητα ζωής. Ορισμένες από αυτές είναι:

• η πρακτική μιάς φυσικής, γνωστικής ή κοινωνικής δραστηριότητας προσαρμοσμένης στην κλινική κατάσταση του ασθενούς
• η διατροφική παρακολούθηση
• συμβουλές για τη διευκόλυνση στο ντύσιμο του ασθενούς
• η προσαρμογή και η αναδιάταξη του σπιτιού σύμφωνα με τις ανάγκες του ασθενούς
  
  

Αλληλεπιδράσεις μεταξύ θεραπείας και τροφής ⁶

Υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ levodopa και κατανάλωσης πρωτεϊνών. Έτσι, αν η θεραπεία λαμβάνεται κατά τη διάρκεια των γευμάτων, υπάρχει μείωση της αποτελεσματικότητάς της με αύξηση των κινητικών συμπτωμάτων της νόσου. Συνιστάται επομένως οι ασθενείς να λαμβάνουν τη θεραπεία τους 30 λεπτά πριν από τα γεύματα ή 1 ώρα και 30 λεπτά μετά, και να συγκεντρώνουν την πρόσληψη πρωτεΐνης στο βραδινό γεύμα, υπό διαιτητική παρακολούθηση.

Τι είναι η νόσος Alzheimer

Η νόσος Alzheimer είναι μία νόσος που εξελίσσεται προοδευτικά, καταστρέφοντας τη μνήμη και άλλες σημαντικές νοητικές λειτουργίες του εγκεφάλου.

Είναι η πιό κοινή αιτία της άνοιας – μιάς ομάδας διαταραχών του εγκεφάλου που οδηγούν σε απώλεια της πνευματικής λειτουργίας και κοινωνικών δεξιοτήτων.

Στη νόσο Alzheimer τα εγκεφαλικά κύτταρα εκφυλίζονται και πεθαίνουν, προκαλώντας μία σταθερή μείωση στη μνήμη και την διανοητική ικανότητα.

Alzheimer και διατροφή

Στους ασθενείς με άνοια, η απώλεια βάρους και ο κίνδυνος υποθρεψίας είναι σημαντικά μεγαλύτερος σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό της τρίτης ηλικίας. Μελέτη που έγινε σε 623 νοσηλευμένους ασθενείς με νοητικές διαταραχές έδειξε σημαντικά αυξημένο κίνδυνο υποθρεψίας σε σχέση με τους υπόλοιπους ασθενείς (Orsitto et al., 2009). Πράγματι, μεταξύ των πολλών συμπτωμάτων αυτής της πάθησης, βρίσκουμε συχνά μία άρνηση γιά φαγητό και συνεπώς μία συχνή απώλεια βάρους.

Ως αποτέλεσμα της άρνησης λήψης τροφής που συνοδεύει τη νόσο Alzheimer, η απώλεια βάρους επηρεάζει το 30 έως 40% των ατόμων με τη νόσο αυτή.

Καθώς η άνοια εξελίσσεται, η απώλεια βάρους επιδεινώνεται (Albanese et al., 2013; White, Pieper, & Schmader, 1998). Ως  αποτέλεσμα παρατηρείται απώλεια μυϊκής μάζας, αυξημένος κίνδυνος μόλυνσης και αδυναμία αυτοεξυπηρέτησης.

Η διατροφή και η νόσος Alzheimer συνδέονται στενά!